Χρήση του Codex με το Agent Redactor

Ρυθμίστε το Agent Redactor (κάντε το πρώτα)

Πριν ρυθμίσετε το Codex, θέστε σε λειτουργία το τοπικό proxy απόκρυψης, ώστε το Codex να συνδέεται μέσω αυτού. Στην πλαϊνή στήλη Profiles, επιλέξτε ή δημιουργήστε ένα προφίλ. Ορίστε το Local URL σε http://localhost:8080/ (ή την προτιμώμενη θύρα), το Forward To στον πραγματικό πάροχο (π.χ. https://openrouter.ai/api/v1) και επικολλήστε το πραγματικό σας API Key. Το κλειδί κρυπτογραφείται τοπικά και δεν εγκαταλείπει ποτέ τον υπολογιστή σας. Κάντε κλικ στο Save All Settings και επιβεβαιώστε ότι η θύρα εμφανίζεται ως διαθέσιμη.

Επιλέξτε τους κανόνες απόκρυψης

Αποφασίστε τι αποκρύπτεται πριν φύγει τίποτα από τον υπολογιστή σας. Μπορείτε να ενεργοποιήσετε το AI Powered Detection Model και να τικάρετε τις κατηγορίες PII που θα εντοπίζει, να προσθέσετε Regex Patterns και Keywords για ντετερμινιστική αντιστοίχιση ή να χρησιμοποιήσετε οποιονδήποτε συνδυασμό των τριών. Η επιλογή είναι δική σας. Τα Regex και Keywords είναι επίσης ιδανικά για μυστικά ειδικά του έργου που το μοντέλο AI μπορεί να παραλείψει.

Συνδέστε το Codex με το Agent Redactor

Το Codex διαβάζει τους παρόχους του από ένα αρχείο διαμόρφωσης TOML. Ανοίξτε το C:\Users\<you>\.codex\config.toml στα Windows (~/.codex/config.toml αλλού) και δημιουργήστε το αν δεν υπάρχει ακόμη. Προσθέστε τα ακόλουθα, διατηρώντας τις υπάρχουσες ρυθμίσεις:

model_provider = "agentredactor"
model_reasoning_effort = "high"
model = "nvidia/nemotron-3-ultra-550b-a55b:free"

[model_providers.agentredactor]
name = "agentredactor"
base_url = "http://localhost:8080/"

[model_providers.agentredactor.auth]
command = "sh"
args = ["-c", "echo $AGENTREDACTOR_API_KEY"]

• base_url: Πρέπει να ταιριάζει ακριβώς με το Local URL στο Agent Redactor.
• model: Αντικαταστήστε το nvidia/nemotron-3-ultra-550b-a55b:free με το ακριβές όνομα μοντέλου από τον πάροχό σας.
• model_reasoning_effort: Προαιρετικό. Ορίστε το κατά προτίμηση ή αφαιρέστε εντελώς τη γραμμή.
• [model_providers.agentredactor.auth]: Λέει στο Codex να αντλεί το API token του εκτελώντας μια εντολή κελύφους που τυπώνει τη μεταβλητή περιβάλλοντος AGENTREDACTOR_API_KEY. Μια τιμή κατόχου θέσης αρκεί, γιατί το Agent Redactor ήδη φυλάσσει με ασφάλεια το πραγματικό σας κλειδί API και το εισάγει στον πάροχο.

Ορίστε το κλειδί API κατόχου θέσης

Το Codex περιμένει να υπάρχει token, παρότι το proxy δεν χρειάζεται πραγματικό. Ορίστε τη μεταβλητή περιβάλλοντος:

PowerShell (Windows):

bash (Linux):

Και οι δύο αποθηκεύουν τη μεταβλητή μόνιμα, αλλά μόνο νέα τερματικά την καταγράφουν (το setx τυπώνει SUCCESS: Specified value was saved.). Κλείστε και ξανανοίξτε το τερματικό πριν συνεχίσετε.

Ξεκινήστε το Codex και εργαστείτε με ασφάλεια

Ξεκινήστε το Codex από ένα νέο τερματικό:

Η κεφαλίδα θα πρέπει να δείχνει το επιλεγμένο μοντέλο και την προσπάθεια συλλογισμού. Όλα τα εξερχόμενα αιτήματα φιλτράρονται πλέον τοπικά μέσω του Agent Redactor πριν ακουμπήσουν καθόλου το διαδίκτυο. Στο παράδειγμα παρακάτω, το μοντέλο έλαβε μόνο έναν αποκρυμμένο δείκτη θέσης εκεί που ήταν το όνομα.